“Pampered, Spoiled, Tenderly Kept”
(„Галена, Мазена, Пазена“)
Solo Exhibition by Ana V’chkova
We warmly invite you to join us for the opening of the exhibition in Skopje.
Opening: November 28 (Saturday) | 8:00 PM
Venue: KSP Centar-Jadro
On view: November 28 – December 7, 2026
Curator: Dr. Ana Frangovska
Supported by: KAM Market and Dr. Panovski
In collaboration with Pioneri Art Platform
“The home is never just a space. It is a collection of habits, repetitions, touches, smells, remnants, and small daily disciplines through which we attempt to establish order in something that constantly slips away from us. In it, the body rests, feeds, exposes itself, is nurtured, ages, and changes; in it, objects, waste, memories, and traces accumulate. The home is perhaps the most intimate architecture we inhabit, but at the same time one of the most normative.
In Ana V’chkova’s new body of work, this very contradiction becomes the starting point of visual exploration. Her interest in domestic space is not new; it is already present as an investigation of the place where the intimate and the routine intertwine, and where relationships of care, control, and the need for order take on their daily form. But in the new works, the home is no longer just a theme or a set design. It becomes a material, bodily, and psychological condition.
The relationship between the body, objects, and domestic space draws close to Sara Ahmed’s concept of orientation, according to which bodies move through the world following established lines of familiarity, habit, and use (Ahmed 2006). In V’chkova’s work, these very familiar lines are interrupted. The sink is no longer just a sink, the plate does not serve only for food, the lace is not merely an ornament. The body, too, does not remain a stable center of the image. Familiar things are present, but their mutual relationships are displaced, creating a kind of disorientation of the domestic. What we know becomes slightly strange.
Yet this displacement does not end with what is photographed. On the contrary, the most radical operation in the cycle occurs on the photograph itself. The photograph ceases to be a flat, stable surface. Printed on textile, it gathers, folds, creases, stretches, and deforms. Needles pierce it. Metal elements fix it and simultaneously wound it. Lace surrounds, conceals, or decoratively disciplines it. Epoxy resin hardens it, while giving it a wet, glossy, almost organic presence. The image becomes skin.
This is where the crucial shift of the project takes place: the central inquiry is no longer found only in what the image represents, but also in what happens to the image as material.
The photographic image behaves like a body. It can be touched, stretched, gathered, pierced, folded. And like the body, it can never be fully reduced to a stable, ideal form. This active role of the material aligns with Jane Bennett’s new-materialist understanding, which challenges the assumption that matter is a passive substance and insists on its agency in producing relationships and events (Bennett 2010). In V’chkova’s work, matter is indeed not a silent carrier of the photographic representation.
The textile strikes back. The fold decides what remains visible and what disappears. The tension distorts the anatomy. The needle creates an indentation. The resin alters light and tactility. Gravity reshapes the form with every new installation. Therefore, the “unruliness” of the surface is not merely a metaphor; it is a material condition of the work. From this arises their ambiguous medium position.
Flowers appear beside the grime in the drain; decorative lace surrounds an insect; overripe fruit hovers on the border between nourishment and decay; the female body overlaps with fabric, and skin with the surface of the image. The beautiful and the unsettling can no longer be easily separated…”
— Excerpts from the curatorial text by Dr. Ana Frangovska
About the artist:
Ana V’chkova (b. 1998) is a visual artist who graduated from the Faculty of Fine Arts at St. Cyril and Methodius University (UKIM) in Skopje, majoring in Painting with Scenography. Her artistic practice encompasses a wide range of media, from painting, photography, and graphic design to video.
Stepping beyond the boundaries of a single discipline, V’chkova is drawn to the possibility of combining different techniques, textures, and visual languages. This hybrid approach forms the foundation of her creative exploration, allowing her to craft subtle and authentic narratives that resonate with the audience. Her works explore the dynamic relationship between medium and message, aiming to build a direct and lasting connection with the viewer. Through a thoughtful integration of traditional visual forms and contemporary digital processes, she re-examines established artistic conventions and ways of seeing.
Her practice is rooted in the conviction that form and content are inseparable, each constantly shaping and reshaping the other.
V’chkova is a member of the Association of Artists of Macedonia (DLUM) and has participated in numerous group exhibitions and international residencies, including the Galičnik Art Colony (2025), the Non-linear Archive in Shkodra (2025), the Infrared Residency in Pristina (2024), Skopje Urban Stories (2025), Femina (2024), the Winter Salon (2024), Skala (2022), and the Manchester Art Fair (2021). She has held a solo exhibition titled “Pampered, Spoiled, Tenderly kept” (2026) at Prima Center Berlin in Berlin, Germany, a solo exhibition as part of the “Dzirni” Film Festival (2025) in Skopje, and in 2023 she presented her debut solo exhibition titled “Diversus” at the Youth Cultural Center (MKC) in Skopje, supported by the Ministry of Culture and Tourism of the Republic of North Macedonia.
„Галена, Мазена, Пазена“
Самостојна изложба на Ана В’чкова
Топло ве покануваме да ни се придружите на отворањето на изложбата во Скопје.
Отворање: 28 ноември (сабота) | 20:00 часот
Место: КСП Центар-Јадро
Времетраење: 28.11 – 07.12.2026
Кураторка: д-р Ана Франговска
Овозможено со поддршка од: КАМ маркет и Д-р Пановски
Во соработка со: Pioneri Art Platform
„Домот никогаш не е само простор. Тој е збир од навики, повторувања, допири, мириси, остатоци и мали секојдневни дисциплини преку кои се обидуваме да воспоставиме ред во нешто што постојано ни се измолкнува. Во него телото се одмора, се храни, се разголува, се негува, старее и се менува; во него се таложат предмети, отпадоци, сеќавања и траги. Домот е можеби најинтимната архитектура што ја населуваме, но истовремено и една од најнормативните.
Во новиот циклус на Ана В’чкова токму таа противречност станува појдовна точка на визуелното истражување. Нејзиниот интерес за домашниот простор не е нов. Тој веќе е присутен како истражување на местото во кое интимното и рутинското се преплетуваат и во кое односите на грижа, контрола и потребата за ред добиваат своја секојдневна форма. Но во новите дела домот повеќе не е само тема или сценографија. Тој станува материјална, телесна и психолошка состојбa.
Односот меѓу телото, предметите и домашниот простор се доближува до концептот на ориентација на Сара Ахмед
според кој телата се движат низ светот следејќи веќе воспоставени линии на блискост, навика и употреба (Ahmed 2006). Кај В’чкова токму тие познати линии се прекинуваат. Мијалникот повеќе не е само мијалник, чинијата не служи само за храна, чипката не е само украс. Телото, исто така, не останува стабилен центар на сликата. Познатите нешта се присутни, но нивните меѓусебни односи се разместени, создавајќи своевидна дезориентација на домашното. Она што го познаваме станува малку чудно.
Но ова разместување не завршува со она што е фотографирано. Напротив, најрадикалната операција во циклусот се случува врз самата фотографија. Фотографијата престанува да биде рамна и стабилна површина. Испечатена врз текстил, таа се собира, превиткува, набира, затегнува и деформира. Иглите ја прободуваат. Металните елементи ја фиксираат и истовремено ја повредуваат. Чипката ја опкружува, прикрива или декоративно ја дисциплинира. Епоксидната смола ја зацврстува, но истовремено ѝ дава влажна, сјајна, речиси органска присутност. Сликата станува кожа.
Фотографиите произлегуваат од речникот на секојдневието: мијалник, одвод, храна, презреано овошје, цвеќе, инсекти, чинии, чипка, женска кожа, раце, стапала, телесни фрагменти. Тоа се нешта кои во вообичаениот режим на гледање ги распределуваме во различни категории – убаво и грдо, чисто и нечисто, пожелно и непожелно, интимно и јавно. В’чкова намерно ги доведува во непосредна близина и ги лишува овие поделби од нивната сигурност.
Цветовите се појавуваат покрај нечистотијата во одводот; декоративната чипка опкружува инсект; презреаното овошје се наоѓа на границата меѓу храната и распаѓањето; женското тело се преклопува со ткаенината, а кожата со површината на сликата. Убавото и непријатното повеќе не можат лесно да се раздвојат…“
— Извадоци од кураторскиот текст на д-р Ана Франговска
За уметницата:
Ана В’чкова (1998) е дипломирана визуелна уметница при Факултетот за ликовни уметности – УКИМ во Скопје, на отсекот сликарство, модул сценографија.
Нејзината уметничка пракса опфаќа спектар медиуми, од сликарство, фотографија и графички дизајн до видео. Излегувајќи надвор од границите на една дисциплина, В’чкова е привлечена од можноста за комбинирање различни техники, текстури и визуелни јазици. Ваквиот хибриден пристап претставува основа на нејзините креативни истражувања, овозможувајќи ѝ да создава суптилни и автентични наративи што одекнуваат кај публиката.
Нејзините дела ја истражуваат динамичната врска меѓу медиумот и пораката, со цел да изградат непосредна и трајна поврзаност со гледачот. Преку внимателна интеграција на традиционални визуелни форми и современи дигитални процеси, таа ги преиспитува утврдените уметнички конвенции и начини на гледање. Нејзината пракса е втемелена во уверувањето дека формата и содржината се неразделни, секоја постојано ја обликува и преобликува другата.
В’чкова е членка на Друштвото на ликовни уметници на Македонија (ДЛУМ) и има учествувано на повеќе групни изложби и меѓународни резиденции, меѓу кои: Ликовна колонија Галичник (2025), Non-linear Archive во Скадар (2025), резиденцијата Infrared во Приштина (2024), Скопски урбани приказни (2025), Femina (2024), Зимски салон (2024), Skala (2022), Manchester Art Fair (2021). Таа има реализирано самостојна изложба во „Prima Center Berlin“ во Берлин, Германија, под наслов „Галена, Мазена, Пазена“ (2026), самостојна изложба во рамки на филмскиот фестивал „Sирни“ (2025) во Скопје, а во 2023 година ја има остварено својата прва самостојна изложба насловена „Diversus“ во МКЦ, поддржана од Министерството за култура и туризам на Република Северна Македонија.